"É", "son": o uso do idioma inglés

O coñecemento da lingua Inglés abre moitas portas. É por iso que está explotando activamente en case todos os países do mundo. Actualmente en todo o planeta preto de 2 millóns. As persoas usan esta lingua en unha base regular. Este número inclúe aqueles para quen o inglés é a súa lingua nativa, así como aqueles que a utilizan como lingua estranxeira: a contactos con socios de empresas, comunicarse con amigos estranxeiros, todo tipo de diversión e realmente estudar. En xeral, o estudo de calquera lingua estranxeira aumenta a actividade mental, lóxica e raciocinio abstracto, así como a capacidade de navegar en situacións inesperadas.

Como aprender gramática Inglés

Para moitos estudantes de idioma inglés é certa dificultade na súa gramática. En realidade, non hai gran cousa (especialmente en comparación, por exemplo, co idioma ruso!), Xa é suficiente para entender os patróns importantes e memorizar formas básicas. Con todo, a lembranza vén durante a práctica: facer exercicios, ler, escribir cartas, ou ensaios, comunicación oral. A mellor forma de aprender inglés gramática - facelo por suposto.

Moitas veces acontece que a persoa coñece as regras, pero non pode aplicala lo no seu discurso. Tales dificultades son eliminadas a práctica - eo máis grande e diverso (lectura, escritura, fala, audición), o máis rápido e mellores resultados.

E recorda que cada persoa ten a súa propia, altamente individual, o ritmo de desenvolvemento de novos coñecementos e habilidades para aplicala los na práctica do seu propio discurso. Por exemplo, se está implicado nun grupo onde algúns alumnos aprenden máis rápido e regras gramaticais máis correctos do que - non hai necesidade de ser desencorajado. Sen dúbida, tamén xa comezar a falar en inglés con confianza e sen erros. A principal cousa - continuar a practicar.

formas verbais de «é» / «son»: uso en discurso

Se recentemente comezou a aprender inglés, entón está familiarizado con esta situación: quere dicir algo, pero o medo de cometer un erro impide causas timidez. Para evitar isto, tentar entender a regra e, máis importante, moita práctica nos exercicios.

Unha das dificultades gramaticais máis comúns xorden cando confunden verbo ligamento «é» / «son». O uso de datos de formas do verbo ser (ser) depende unicamente en nome dos pronomes en cada caso. Estamos a falar de pronomes, executa a función do suxeito. Por exemplo:

Son estudante. - Eu son un estudante (alumno).

Se o suxeito é un substantivo ou un nome propio, ten que substitúe-lo mental co pronome axeitado. Entón definitivamente vai xurdir na conxugación circuíto de memoria, incluíndo ligantes verbos «é» / «son», cuxo uso é moitas veces difícil.

Kate un estudante (?) -> Ela é unha estudante.

Para asegurarse o que forma da put verbo, ten que se lembrar firmemente o principio de conxugación.

Conxugación de verbos para ser (en tempo real)

aprobación

negación

a cuestión

Casos, como o uso de «é» no idioma inglés son xeralmente nas situacións descritivos. Cando queremos describir algo que está en singular (pode substituír o pronome el), ou alguén actuando como o «el» ou «ela» - entón, sen dúbida, é necesario empregar a forma «é». exemplos:

É xenial. - (E) excelente.

É vello. - É vello.

Ela é un médico. - É médica.

A principal cousa que cómpre coller firmemente: «Son», «é», «son», cuxo uso é por veces difícil, non son tres diferentes verbos eo mesmo - o verbo ser (para ser).

Conxugación do verbo ser (no pasado)

Agora concentrar-se sobre as seguintes cuestións que causan dificultades para algúns alumnos de inglés, é dicir, as normas de uso «era» / «foron». Este tamén é o mesmo verbo, en vez de non dous diferentes. Ademais, estas dúas formas verbais están directamente relacionados con «am», «é», «son». Vostede pode adiviñar por que? Certo, é - o mesmo verbo ser.

E agora máis sobre estas coincidencias. Pasado «era» é usado só en singular e os pronomes correspondentes: eu, el, el, ela. Formulario «foron» utilizado pronomes vostede, nós, eles, e moitas veces usado en plural. Por exemplo:

Eu estaba na casa. - Eu estaba na casa.

Estaba quente. - Estaba quente.

Estaban felices. - Eles estaban felices.

Hai só dúas situacións en que o verbo-predicado «foron» na proposta poden estar relacionados co tema no singular. O primeiro caso é cando o pronome "ti" implica tradución de "vostede" ou "Vostede" (é dicir, unha persoa). Segundo caso: os chamados condicións adventicias da oferta (frases condicionais), que pode ser unha forma de «Se eu fose».

Algunha vez xa foi a ...

A comunicación entre as persoas, hai ocasións en que é necesario preguntar a unha persoa sobre as súas experiencias pasadas: onde estaba, o que fixo, se rematou o traballo. Nestes casos, usar un deseño especial das dúas formas dos verbos: ter (en) + verbo semántica.

Moitas veces, os actos semánticas verbais xa son ben coñecidos por nós para ser (ser). En función do adoitaba ser (e como pode ser substituído por un pronome) distinguir entre dous tipos: «foron» e «foi». Primeiro usado con pronomes, nós, que, segundo - con eu, el, el, ela. Por exemplo:

Xa foi a Europa? - Xa estivo en Europa?

Ela estivo na excursión. - Ela estaba de xira.

Como regra xeral, o uso foi asociado con tales situacións, cando temos en conta:

• a experiencia vivida;
• integralidade ou o resultado dun caso;
• a importancia do feito de que a operación está rematada (o tempo que se cometeu non importa);
• a necesidade de enfatizar, canto tempo ten feito esta acción.

Na última parada, chamou a situación un pouco máis.

Canto tempo (o tempo) ...?

Nestes casos, un tempo Presente Perfecto Continuo. El está formado de acordo co esquema: ter (ten) + + Ving foi, en que V - é o verbo semántica. Por exemplo:

Teño estudado Inglés por 3 meses. - Eu teño estudado Inglés por 3 meses (é dicir, comezou a estudar o pasado e continúa até hoxe por un determinado período de tempo).

Non foi andar en bicicleta por un longo tempo. - Non foi nunha bicicleta por un longo tempo (isto é, deixou de ir xa no pasado, non foi hai moito tempo e aínda non se sentou nunha bicicleta).

Eu vou facer ...

En inglés, ademais da hora habitual do futuro, é amplamente proxecto usado «para estar indo". O uso desta estrutura gramatical refírese á situación en que quere ou sabe exactamente o que facer. Moitas veces, esta estrutura é utilizada, a fin de prever o que (na súa opinión) debe ocorrer en breve: comeza a chover, a estrada vai atol prepodnesonny alguén un regalo ou non gusta. "Pretende", "montar" - que tantas veces facturación traduce «estar indo". O uso del nunha frase relacionada co cambio de estar «son», «é», «son».

Por exemplo:

Eu estou indo a aprender inglés o próximo mes. - Eu estou indo a aprender inglés o próximo mes.

Estamos indo para visitar a avoa na fin de semana. - Estamos indo para ir nunha visita a súa avoa nos fins de semana.

Vai chover. - que vai chover.

Estou afeito ...

En conclusión Imos examinar o uso de «ser usado para». Este deseño robusto é moitas veces usado no discurso diario. O seu valor - "para acostumar con calquera cousa." Por exemplo:

El é usado para o inverno ruso. - El é familiar (usado) para o inverno ruso.

Está afeito a vivir no frío do inverno. - Está familiarizado (usado) para vivir no frío do inverno.

Con todo, ten que mirar e escoitar atentamente, para non confundir «pode usar para" moi parecido ao deseño de «uso para» (ea forma correspondente do verbo no pasado - «utilizados para»).

Cal é a diferenza entre estas dúas expresións? En primeiro lugar, no sentido do «ser usado para» - «afeitos», «utilización para» - «facer algo no pasado, pero non máis" (analóxico Simple Past). Isto é mellor comprendida por exemplo.

El é usado para

Estou afeito miñas horas de traballo. - Estou acostumado a súa xornada de traballo.

El é usado para TV ruído. - Estaba acostumado co ruído da televisión.

Use a:

Adoitaba vivir aquí antes. - Eu vivín aquí antes (pero non máis ao vivo).

Eu non uso para ter un teléfono móbil 10 anos. - Eu non tiña un teléfono móbil 10 anos (aínda que agora hai).

A partir dos exemplos é obvio, ea segunda diferenza entre os dous, a primeira vista estruturas moi semellantes. Un que é traducida como "afacerse", equipado co verbo ser (am, é, é). E o outro, respectivamente, non. Coidado doado, un pouco de práctica - e pode facilmente aprender a distinguir entre estes dous termos "insidiosa".

O mesmo se aplica a todos os gramaticais regras do idioma inglés. Comprender a natureza e moitas veces practicar: Exercicio, lectura, escritura e comunicación oral. Como o inglés dicir: «A práctica fai perfecto». En ruso pode ser traducido como: "Ten medo do mestre." Entón deixe as regras gramaticais máis difíciles e complexas teñen medo de seu sentido de propósito. Vostede boa formación!